Eerst: gaat het om niet willen of om niet kunnen?
Voordat je aan een maatregel denkt, is dit de vraag die je moet stellen. Iemand die telefoontjes niet opneemt kan onwillig zijn, maar kan ook vastgelopen zijn, zich schamen of niet weten hoe hij het gesprek moet beginnen. Bij psychische klachten is contact vermijden eerder een symptoom dan een keuze.
Dat verschil bepaalt alles. Een loonmaatregel bij iemand die vastzit, maakt het dossier alleen slechter. Weet je het niet, dan is dat precies de vraag om aan de bedrijfsarts voor te leggen.
De volgorde
- Bel, en probeer het nog eens. Op een ander moment, via een ander kanaal, en desnoods via de post. Leg vast wanneer je het geprobeerd hebt en wat eruit kwam. Twee gemiste telefoontjes zijn geen weigering.
- Schakel de bedrijfsarts in. Laat beoordelen of de houding met de klachten te maken heeft. Zo ja, dan wordt het een medisch traject en geen arbeidsrechtelijk. Zo nee, dan heb je nu iets om op terug te vallen.
- Waarschuw schriftelijk. Benoem concreet wat je verwacht, per wanneer, en welk gevolg het heeft als dat niet gebeurt. Zonder deze waarschuwing houdt een maatregel later geen stand.
- Neem de maatregel — en de juiste. Loonopschorting en loonstopzetting zijn twee verschillende dingen. Zie hieronder.
- Vraag desnoods een deskundigenoordeel aan. Blijft het onduidelijk of jullie het oneens zijn over wat redelijk is, dan kan het UWV daar een oordeel over geven. Dat kunnen jullie beiden aanvragen.
Loonopschorting of loonstopzetting?
Deze twee worden constant door elkaar gehaald, en dat is de fout die het meest wordt teruggedraaid.
Loonopschorting
Voor het niet nakomen van controlevoorschriften: niet op de afspraak bij de bedrijfsarts komen, niet bereikbaar zijn, geen informatie geven die nodig is om vast te stellen of er recht op loon bestaat. Je houdt het loon dan tijdelijk in. Komt je werknemer de verplichting daarna alsnog na, dan betaal je met terugwerkende kracht uit.
Loonstopzetting
Voor het niet meewerken aan re-integratie: passend werk weigeren, niet meewerken aan het plan van aanpak, een tweede spoortraject saboteren. Het loon over die periode vervalt definitief. Dat is een zwaarder middel en het wordt ook zwaarder getoetst.
Beide alleen ná een schriftelijke waarschuwing waarin staat wat je verwacht en wat het gevolg is. En alleen over de periode waarin de weigering speelt — niet over de weken ervoor.
Wat je vastlegt
- Elke poging tot contact: datum, tijdstip, kanaal, uitkomst
- Wat er is afgesproken en per wanneer
- De schriftelijke waarschuwing, met datum van verzending
- Het advies van de bedrijfsarts waarop je je baseert
- Het besluit over de maatregel: welke, waarom, over welke periode
Let op wat je niet vastlegt: geen medische gegevens, geen diagnose, geen aantekeningen over wat iemand je in vertrouwen heeft verteld over zijn gezondheid. Dat hoort bij de bedrijfsarts en nergens anders.
En als het een conflict is?
Zit er een arbeidsconflict onder, dan is een loonmaatregel zelden de oplossing en vaak benzine op het vuur. Dat is het moment voor een mediator: iemand die het gesprek weer laat lopen en helpt vastleggen hoe het verder gaat — samen of niet samen.
Kort samengevat
Je hoeft niet lijdzaam toe te kijken, maar de volgorde is niet optioneel. Eerst uitzoeken, dan waarschuwen, dan pas maatregelen — en alles op papier. Twijfel je in een lopend dossier over de volgende stap, bel dan je casemanager of leg het ons voor via info@prevenzo.nl.